Στρειδί εκτροφής
Crassostrea gigas
—
Χώροι αλιείας
Εκτροφή
Προέλευση
—
Ελάχιστο μέγεθος
Περιγραφή
Το κέλυφός του είναι πολύ ακανόνιστο, επιμήκες και συμπαγές. Αποτελείται από δύο άνισα κελύφη: το αριστερό (κάτω) κέλυφος είναι κοίλο και στερεωμένο στη βάση, ενώ το δεξί (πάνω) κέλυφος είναι πιο επίπεδο και χρησιμεύει ως καπάκι. Τα άκρα του κελύφους είναι χαρακτηριστικά κυματιστά και αιχμηρά. Το εξωτερικό είναι συνήθως γκριζωπό, λευκωπό ή κιτρινωπό, με περιστασιακές μοβ ή καφέ αντανακλάσεις. Το εσωτερικό είναι λευκό-μαργαριταρένιο, συχνά με μια σκούρα (μοβ ή μαύρη) κηλίδα στο μυ. Πρόκειται για ένα είδος με πολύ γρήγορη ανάπτυξη. Το εμπορικό του μέγεθος είναι περίπου 8 έως 10 εκατοστά, αλλά μπορεί να φτάσει σε εξαιρετικό μέγεθος 30 έως 40 εκατοστά αν δεν συλλεχθεί.
Ενδιαίτημα
Πρόκειται για ένα σταθερό (ακινητό) δίθυρο μαλάκιο που ζει στην παλιρροιακή ζώνη (παράκτια ζώνη) και στην υποπαράκτια ζώνη. Είναι εξαιρετικά ανθεκτικό και αντέχει σε μεγάλες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας και της αλατότητας (ευρυαλικό). Προτιμά ιδιαίτερα τα νερά πλούσια σε φυτοπλαγκτόν. Προσκολλάται σε οποιαδήποτε στερεή επιφάνεια: βράχους, θραύσματα κοχυλιών ή τεχνητές κατασκευές (θύλακες και τραπέζια εκτροφής). Συναντάται κυρίως από την επιφάνεια έως τα 5 μέτρα βάθος, αν και μπορεί να κατέβει και λίγο πιο κάτω.
Διανομή
Λόγω της ανθεκτικότητάς της, εισήχθη από τον άνθρωπο για σκοπούς υδατοκαλλιέργειας σε σχεδόν όλες τις εύκρατες θάλασσες του πλανήτη: στην Ευρώπη, όπου εισήχθη μαζικά τη δεκαετία του 1970, έχει καταστεί το κυρίαρχο είδος. Στην Αμερική, απαντάται στις ακτές του Ειρηνικού και του Ατλαντικού (από τον Καναδά έως τη Χιλή). Στην Ωκεανία, στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία.