oślina nadmorska

Soliród nadmorski

Suaeda maritima

Soliród nadmorski
(VIId) Kanał La Manche - część wschodnia, (VIIe) Kanał La Manche - część zachodnia
Strefy połowowe
Dziki
Pochodzenie
Minimalny rozmiar

Opis

Zgodnie z obowiązującymi rozporządzeniami.

Jest to niewielka, jednoroczna roślina zielna (terofit) z rodziny amarantowatych (Amaranthaceae). Osiąga zazwyczaj wysokość od 10 do 50 cm. Jej liście są mięsiste, soczyste, o kształcie liniowym i półcylindrycznym. Są one zielonkawo-niebieskie (niebiesko-zielone), ale często przebarwiają się na czerwono lub fioletowo pod koniec lata lub w przypadku wysokiego zasolenia. Kwiaty: Bardzo dyskretne, zielonkawe, zebrane w grupy po 2 lub 3 w kątach liści. Kwitnienie trwa od lipca do października. Młode pędy są jadalne. Mają naturalnie słony smak i można je spożywać na surowo w sałatkach lub gotować jak szpinak. Czasami są używane jako przyprawa (podobnie jak soliród).
Siedlisko
Jest to roślina halofilna (lubiąca sól). Występuje wyłącznie na obszarach przybrzeżnych podlegających wpływowi pływów. Osiedla się na słonych błotach (slikkach i schorrach), na piasku przybrzeżnym oraz na skrajach słonych bagien. Jest często uważana za gatunek pionierski, zdolny do osiedlania się na bardzo niestabilnych i nasyconych solą glebach. Głównie w strefie pływów, często tuż poniżej granicy wysokich pływów.
Dystrybucja
Występowanie Suaeda maritima ma charakter niemal globalny (kosmopolityczny) na wybrzeżach strefy umiarkowanej. Bardzo powszechna na całym wybrzeżu kanału La Manche, Atlantyku i Morza Śródziemnego (w tym na Korsyce). Występuje na wybrzeżach północno-wschodnich (Kanada i Stany Zjednoczone). Występuje również na wybrzeżach Azji oraz w niektórych regionach półkuli południowej.

Pozycja troficzna