Ψάρι  Ψάρι

Μπαρμπούνι

Mullus surmuletus

Μπαρμπούνι
(GSA 22) Αιγαίο Πέλαγος, (VIIe) Δυτική Μάγχη, (VIIf) Κανάλι του Μπρίστολ, (VIIg) Βόρεια Κελτική Θάλασσα, (VIIh) Νότια Κελτική Θάλασσα, (VIII) Κόλπος της Βισκαΐας
Χώροι αλιείας
Άγριο
Προέλευση
18 cm
Ελάχιστο μέγεθος

Περιγραφή

Σε αντίθεση με το βουρτσό (Mullus barbatus), του οποίου το ρύγχος είναι πολύ κατακόρυφο, το βουρτσό των βράχων έχει πιο λοξό ρύγχος (πιο ήπια κλίση). Διαθέτει δύο γενειάδια (κάτω από το σαγόνι) που είναι μακρύτερα από τα θωρακικά πτερύγιά του. Αυτά τα γενειάδια είναι αισθητήρια όργανα που χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό θηραμάτων στην άμμο. Το σώμα του έχει κοκκινωπό έως πορτοκαλί χρώμα. Διακρίνεται από 3 έως 5 κίτρινες διαμήκεις λωρίδες στα πλευρά και μια χαρακτηριστική μαύρη λωρίδα στην πρώτη ραχιαία πτερύγια. Το συνηθισμένο του μέγεθος είναι 20 έως 25 cm, αλλά μπορεί να φτάσει σε μέγιστο μήκος τα 40 cm. Τρέφεται με βενθικούς οργανισμούς, όπως μικρά καρκινοειδή (γαρίδες, αμφίποδα), πολυχητά σκουλήκια και μικρά μαλάκια.
Ενδιαίτημα
Θαλάσσιο, βενθικό και καθιστικό είδος. Συναντάται κυρίως σε βραχώδεις βυθούς, αλλά και σε αμμώδεις ή χαλικώδεις βυθούς (σε αντίθεση με το λαβράκι του λάσπη, το οποίο προτιμά τους μαλακούς και λασπώδεις βυθούς). Ζει συνήθως σε βάθος μεταξύ 5 και 60 μέτρων, αν και μπορεί να παρατηρηθεί έως και στα 400 μέτρα. Πρόκειται για ένα κοπαδικό είδος (ζει σε ομάδες), το οποίο συχνά παρατηρείται να ψάχνει το υπόστρωμα με τα μύτη του για να εντοπίσει τα θηράματά του.
Διανομή
Απαντάται από τη νότια Νορβηγία και τη Σκωτία έως τη Σενεγάλη, συμπεριλαμβανομένων των Καναρίων Νήσων και των Αζορών. Είναι πολύ διαδεδομένο στη Μάγχη και στη Βόρεια Θάλασσα. Πολύ κοινό σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Απαντάται επίσης στη λεκάνη της Μαύρης Θάλασσας.

Τροφική θέση

Προτεινόμενες συνταγές