Ryba
Labraks
Dicentrarchus labrax
(IVb) Środkowe Morze Północne, (IVc) Południowe Morze Północne, (V) Wody islandzkie i farerskie, (VIIe) Kanał La Manche - część zachodnia, (VIIf) Kanał Bristolski, (VIIg) Północne Morze Celtyckie, (VIIh) Południowe Morze Celtyckie, (VIIIa) Zatoka Baskijska - Północ, (VIIIb) Zatoka Biskajska – Środkowa
Stref połowowych
Dziki
Pochodzenie
42 cm
Minimalny rozmiar
Opis
Lubicz europejski to wytrzymała, wydłużona ryba, posiadająca dwie wyraźne, oddzielne płetwy grzbietowe. Pierwsza z nich jest kolczasta (8–9 kolców), natomiast druga ma tylko jeden kolczasty element, po którym następują miękkie promienie. Płetwa ogonowa jest lekko rozwidlona. Grzbiet ma kolor od srebrzystoszarego do niebieskawego, boki są srebrzyste, a brzuch biały lub żółtawy. Może osiągać maksymalną długość około 100 cm, choć typowa wielkość wynosi około 50 cm.
Siedlisko
Występuje głównie w wodach przybrzeżnych (strefie litoralnej), ujściach rzek, słonawych lagunach, a czasem nawet w wodach słodkich (sporadycznie wpływa w górę rzek). Zazwyczaj przebywa na głębokości od 10 do 100 metrów, choć częściej spotyka się go w płytkich wodach, w pobliżu przybrzeżnej fali i obszarów skalistych lub piaszczystych.
Dystrybucja
Jego zasięg geograficzny obejmuje przede wszystkim północno-wschodnią część Atlantyku i Morze Śródziemne.
Od południowej Norwegii i Wysp Brytyjskich po Maroko i Wyspy Kanaryjskie. Czasami odnotowuje się pojedyncze osobniki błąkające się aż do Senegalu.
Występuje w całym Morzu Śródziemnym oraz w południowej części Morza Czarnego.
Od południowej Norwegii i Wysp Brytyjskich po Maroko i Wyspy Kanaryjskie. Czasami odnotowuje się pojedyncze osobniki błąkające się aż do Senegalu.
Występuje w całym Morzu Śródziemnym oraz w południowej części Morza Czarnego.